Werkgevers akkoord met derde jaar WW-uitkering

Werkgevers hebben onlangs toch ingestemd met reparatie van het derde jaar WW-uitkering. De versobering van de werkloosheidsuitkering wordt hiermee ongedaan gemaakt. Zowel het bestuur van VNO-NCW als dat van MKB-Nederland hebben ingestemd met dit akkoord.

Met dit besluit wordt feitelijk de oude situatie, zoals die in 2013 was, herstelt. Per gewerkt jaar bouwt een werknemer een maand recht op de werkloosheidsuitkering op. Dus na 38 jaar onafgebroken werken; drie jaar en twee maanden uitkering. Dat is het maximum. De werkgevers hebben nu ingestemd met een plan van minister Asscher over de uitwerking hiervan.

Er wordt verwacht dat de werkgevers op veel momenten nog problemen zullen maken, want eigenlijk voelen ze niets voor aanvulling op sociale wetgeving, dat is iets van de overheid. En een werkloosheidsuitkering kan hen niet kort genoeg duren. Het kost geld en de werkloze wordt hierdoor niet extra gestimuleerd om op zoek te gaan naar werk en dat beperkt het arbeidsaanbod, terwijl dat juist nu ruim moet blijven. Daarnaast levert deze aanvulling op uitkeringen alleen maar bureaucratie en rompslomp op, want premies moeten geïnd en uitgekeerd worden.

Toch zijn de werkgevers ermee akkoord gegaan. In 2013 was deze beslissing vooral wisselgeld om arbeidsrust en politieke stabiliteit te ‘kopen’, midden in de economische crisis. Grote acties en stakingen konden hiermee voorkomen worden.

Derde WW-jaar slechts onderdeel van nuttig sociaal akkoord
Het sociaal akkoord, waar het derde WW-jaar slechts een onderdeel van is, bevat veel elementen waar de werkgevers zeker het nut van inzien. De echte ambitie van dat akkoord is om te voorkomen dat mensen überhaupt zo lang werkloos blijven dat het derde jaar WW in zicht komt. Daarvoor moet de arbeidsbemiddeling helemaal op de schop.

Er moet meer worden geïnvesteerd om werkloosheid te voorkomen en om werklozen aan het werk te helpen. Want nu worden werklozen aan hun lot overgelaten en daar hebben laagopgeleiden die jaren hetzelfde werk hebben gedaan voornamelijk last van. Dit geldt nog sterker voor laagopgeleide flexwerkers die arbeidsongeschikt worden.

Er komen 35 regionale ‘werkpleinen’ waar vakbeweging, werkgevers en wethouders de arbeidsmarkt bestieren. In 2020 krijgen volgens de plannen deze partijen de regie over de WW en worden zij verantwoordelijk voor ‘preventie, ondersteuning, bemiddeling en re-integratie’ van werkzoekenden. Dit plan is voor de vakbeweging van levensbelang en wil weer zichtbaar worden voor werklozen die op hun kwetsbaarst zijn (bij dreigend ontslag of kort daarna). Het doel is om ervoor te zorgen dat vrijwel niemand een beroep op de WW-aanvulling hoeft te doen.

Bron: Volkskrant