Werving & Selectie

Het regeerakkoord en payrolling

De uitwassen van flex worden door het nieuwe kabinet verder beperkt. Voor Singel Personele Diensten geen verrassing, wij wisten allang dat de meerwaarde van payrolling in ontzorging zit. Uw tijd is het meeste waard. Payrolling is bedoeld om werkgevers te ontzorgen, niks meer en niks minder. En dat is júist voor MKB’ers van levensbelang. Het moeten doorbetalen van ziektekosten (of dat nu van twee naar één jaar teruggebracht wordt: het is nog steeds een hele hoop geld) of het gebrek aan flexibiliteit bij economische tegenwind: Voor kleine werkgevers is dat geen hobbeltje, maar een potentiele afgrond. Daar komt bij dat het voeren van een personeelsadministratie gewoon een hels karwei is. De ondernemer moet dan verstand hebben van lonen, pensioenen, vakantiedagen, ATV, sociale premies, cao wijzigingen, en nog veel meer. Wij doen aan Decent Payrolling: al jarenlang ons motto. Medewerkers die tevreden zijn omdat hun salaris elke week of maand weer correct op hun rekening staat, die altijd terecht kunnen met vragen over pensioen, scholing of vakantiedagen. En we ondersteunen werkgevers. Hoe los je een conflict op de werkvloer op? Hoe geef je leiding aan een team van verschillende mensen? Wij hebben veel kennis in huis over het motiveren en behouden

Asscher: pak de échte lekken nu eens aan!

Maatregelen minister lossen niks op De kruistocht van Lodewijk Asscher tegen flexwerk is onverminderd fanatiek, ondanks zijn demissionaire status als minister in een kabinet in reservetijd. Alles deed de PvdA-minister er de laatste 4 jaar aan om werkgevers te bewegen meer vaste contracten te geven en minder uitzendkrachten en payrollers aan te trekken. Nou ja, álles … De belangrijkste obstakels voor werkgevers – het 2 jaar moeten doorbetalen bij langdurige ziekte en het taaie ontslagrecht – liet hij ongemoeid. In plaats daarvan creëerde hij chaos en met onduidelijke wetgeving die in de praktijk steevast heel anders uitpakte dan men van tevoren op papier had bedacht. De transitievergoeding, het verkorten van de contractketen, een mislukte poging om payroll te verbieden. In plaats van stabiliteit en zekerheid leidde het tot onrust en paniekvoetbal. Niks oplossen De meest recente actie van deze minister van Naïviteit & Goede Bedoelingen is uitzendbureaus verbieden om gebruik te maken van andere (meestal lagere) sectorpremies dan de (hogere) sociale premies van de uitzendsector. Singel Personele Diensten werkte nooit volgens deze wijze en onze opdrachtgevers zullen hier dus geen last van krijgen. Maar ik vraag me wel af wat de minister hiermee denkt op te lossen. ‘Een lek dat

Uitzendbureau OnderhoudNL?

Kan een brancheorganisatie de gewenste neutrale belangenbehartiger zijn voor haar leden en tegelijkertijd een commerciële organisatie uitbaten in een concurrerende markt als de uitzendwereld? OnderhoudNL meent klaarblijkelijk van wel. Sinds de start van hun ‘partnerschap’ met Faber Personeelsdiensten is het steeds onduidelijker waar OnderhoudNL ophoudt en Faber begint. U hebt hem misschien online voorbij zien komen; de wervingscampagne van OnderhoudNL en Faber. Op de website van OnderhoudNL Personeel staat hierover onder andere de (letterlijk gekopieerde) volgende tekst: OnderhoudNL en Faber werken samen OnderhoudNL Personeel is een initiatief van OnderhoudNL en Faber brancheorganisatie van schilders- en onderhoudsbedrijven zorgt OnderhoudNL voor kennisdeling en trainingen. Ja, dat heeft u goed gelezen, dat is een hele kromme zin. Het zal ongetwijfeld een slordige fout zijn, maar wel een veelzeggende. Want nu staat er letterlijk ‘Faber brancheorganisatie van schilders- en onderhoudsbedrijven’. Dat u dat even weet. Een commerciële uitzender zit de facto op de stoel van de brancheorganisatie, die als kerntaken zegt te hebben ‘collectieve belangenbehartiging, brancheadvies en brancheontwikkeling’. Er worden zeker belangen behartigd met deze samenwerking, de vraag is alleen: wiens belangen? Dat zijn voornamelijk de belangen (en de portemonnee) van OnderhoudNL en Faber, zo lijkt mij. Het ‘branche-advies’ dat wordt gegeven zal zijn om vooral in te lenen bij

De lange reis van koppelbazerij naar cao-politie

Het klinkt een beetje als ‘opa vertelt’, maar de jongere generatie weet waarschijnlijk niet dat uitzenden richting de bouw tot 1998 verboden was. Het was aan banden gelegd door de overheid nadat in de jaren van de wederopbouw de koppelbazerij en het ontduiken van premies en belastingen de spuigaten uitliepen. Het verbod duurde twintig jaar, tot 1998. Het werd opgeheven met de komst van de Wet Allocatie Arbeidskrachten door Intermediairs (WAADI). 1998 was ook het jaar dat ik begon met werken als arbeidsbemiddelaar in de bouwsector, nadat ik een aantal jaar als timmerman had gewerkt. Het was een tijd van pionieren, fouten maken, keer op keer je werkwijze en je dienst opnieuw uitvinden. Vanaf 2003 ben ik als zelfstandig ondernemer begonnen, letterlijk vanaf de keukentafel. Mijn startkapitaal? Een tweedehands faxapparaat (!), een stokoude Peugeot die ik een straat verderop parkeerde als ik bij klanten op bezoek ging en een lijst van de Kamer van Koophandel met alle bedrijven in Nederland. Dat was het begin van een lange reis die anno 2017 heeft geleid tot een volwassen en professionele organisatie met 35 medewerkers. Wij zijn in de afgelopen 14 jaar ongelofelijk veranderd, maar dat geldt evenzogoed voor de wereld om ons

Decent payrolling: Singel doet het zoals het hoort

Het zal vast langs u heen zijn gegaan, maar voor aanbieders én gebruikers van payrolldiensten was het een belangrijke week. De Hoge Raad deed twee uitspraken die veel invloed zullen hebben op wat wel en niet mag op het gebied van payroll. En de uitkomst was níet wat minister Asscher ervan gehoopt had… Er woedt al jarenlang een juridische discussie over het fenomeen payrolling, dat betrekkelijk nieuw is op de arbeidsmarkt. De vraag waarover de Hoge Raad zich boog was kort gezegd of een payroll-bedrijf qua rechten en plichten vergelijkbaar is met een regulier uitzendbureau. Het grote verschil tussen beiden is de zogeheten ‘allocatiefunctie’: Uitzendbureaus brengen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt bij elkaar, in ruil voor deze maatschappelijke functie mogen zij een ruime flexibiliteit hanteren van 5,5 jaar, in plaats van 2 jaar bij gewone werkgevers. Payroll, aldus minister Asscher, heeft die functie niet, want de werkgever plaatst eigen mensen op de loonlijst bij een bureau om zo personeelsadministratie, werkgeverslasten- en aansprakelijkheden te verleggen. Daarom zouden payrollcontracten niet zo flexibel mogen zijn als uitzendcontracten. Maar de Hoge Raad zet door nu een dikke rode streep door dit idee. Voor het werken met een uitzendovereenkomst is géén allocatiefunctie vereist. De